Loslaten in alles wat je doet, hoe kan het soms zo moeilijk voelen? Er zijn in mijn ondernemers reis genoeg momenten geweest dat ik mezelf of de plezier een beetje kwijt was . Niet omdat ik niet meer hield van wat ik deed, maar omdat er iets tussendoor was gekomen zoals druk, moeten en het gevoel dat alles goed moest zijn. Terwijl het loslaten zo belangrijk is.
Ik merkte dat ik steeds meer in mijn hoofd zat. In plaats van genieten van het moment, was ik bezig met hoe iets moest zijn. Hoe ik het beter kon doen. Hoe het eruit zag. En voor je het weet, verschuift je werk van iets wat je energie geeft naar iets wat energie kost.
Misschien herken je dat wel. Dat je iets doet wat je leuk vindt, maar dat het ergens onderweg zwaarder is gaan voelen.
Voor mij was dat een belangrijk moment om stil te staan. Want ik wist, dit is niet hoe het bedoeld is. Ik wil geen werk dat alleen maar draait om presteren of goed doen. Ik wil terug naar gevoel, naar vrijheid en naar plezier.
Ik ben weer teruggegaan naar waarom ik dit werk doe. Niet voor perfecte beelden of een perfect plaatje, maar voor het gevoel dat ontstaat als iemand zichzelf echt durft te zijn.
En dat is precies wat ik nu ook zo sterk zie tijdens mijn shoots met vrouwen.
Aan het begin is er vaak nog wat spanning. Vaak ben je nog bezig met je hoofd:
Hoe moet ik staan?
Hoe kom ik over?
Wat moet ik doen?
Dat is heel normaal. We zijn gewend om onszelf een beetje te sturen en te controleren, zeker als we zichtbaar worden.
Maar ergens tijdens een shoot gebeurt er altijd iets. Een klein moment van loslaten, niet meer zo hard nadenken en niet meer proberen het goed te doen.
En precies daar zit de shift.
De energie wordt zachter en het voelt meer alsof je op stap bent met een vriendin en vrijheid ervaart. En wat er dan ontstaat is iets wat je niet kunt forceren. Het is niet het perfecte plaatje waar je je best voor doet, maar juist de echte versie van iemand die even helemaal zichzelf is.
Dat is waar de mooiste beelden ontstaan. Niet wanneer iemand zichzelf probeert te sturen, maar wanneer iemand zichzelf toestaat om te zijn.

Wat ik zelf opnieuw heb geleerd, is dat plezier niet terugkomt door harder te werken of meer controle te houden. Het komt juist terug door los te laten. Door weer te voelen in plaats van te denken en door minder te moeten en meer te zijn. En dat geldt niet alleen voor mijn werk, maar ook voor de vrouwen die ik fotografeer.
Voor mij is dit de kern geworden van mijn werk. Dat ik vrouwen niet alleen fotografeer, maar dat ik een ruimte creƫer waarin ze even mogen loslaten. Waar ze niet hoeven te presteren, waar ze niet hoeven te bedenken hoe het moet en waar ze gewoon mogen zijn.
Want precies daar komt het plezier terug.
En misschien is dat ook jouw reminder vandaag. Dat als iets zwaar voelt, je niet perse meer moet doen, maar juist even mag teruggaan naar eenvoud.
Want daar begint alles weer te stromen.
Luister ook de podcast die ik over dit onderwerp opnam of boek hier een vrijblijvend gesprek met mij om te kijken wat er mogelijk is.